Jeanine Hofs [00:00:00]:
Aan het begin van het jaar kies ik altijd een woord, of een zin, of een motto. En daar was ik al even op aan het kauwen, op aan het voelen. En het kwam maar niet. Eigenlijk achteraf ook wel heel toepasselijk voor het woord, bleek later. En toen ging ik op vakantie, naar Costa Rica. En daar werd het me ineens heel duidelijk. In deze podcast neem ik je mee in mijn avonturen en ervaringen daar in Costa Rica. Dus het is best wel een persoonlijke aflevering. Niet heel erg schokkend of zo, maar gewoon stukjes uit onze vakantie. En ik deel ook hoe jij daar ook weer van kunt leren. So, let it flow and let’s go! Het begon eigenlijk al met het boeken van de stoelen.

Babak, mijn lief, die had voor ons allebei een stoel aan het gangpad geboekt. Maar hij verlicht heel veel zakelijk en een stoel aan het gangpad, dat is nou eenmaal de fijnste stoel, want dan kun je je benen lekker neerleggen. Dus die had voor ons allebei een stoel aan het gangpad geboekt. Dus dan zei hij tegen mij en ik zei, ja maar dan zit ik helemaal niet naast jou. Nee, maar dan hebben we wel allebei de beste stoel. Ik zeg maar ik wil naast jou zitten. Ik wil gewoon tegen jou aan kunnen leunen en kijken hoe is jouw eten. Kom je ook niet door het kipfilet heen met je mesje? Weet je wel, ik wil gewoon tegen jou aan kunnen zitten.

Dus hij zei, dus je hebt liever dat je naast iemand anders zit, dat je dus tussen twee mensen in zit, dan dat je allebei aan het gangpad zit. Ja, dat wil ik. Want we vliegen toch zo’n tien uur of zo. Dus ik wil gewoon naast jou. Goed. Dus die had die stoelen, had hij weer terug bij elkaar geboekt. En wat bleek nou steeds werden onze stoelen door de KLM verzet. Dan kreeg hij een mailtje, uw stoelen zijn weer gewijzigd. Hij weer terug gewijzigd, zodat we weer naast elkaar zaten. Maar twee dagen ervoor, voordat we vertrokken, was het dus weer veranderd en kreeg je het niet voor elkaar om het weer te verzetten. Dus ik appen en bellen. Nou, ik denk dat ik er zeker drie uur mee bezig was geweest in de stress, want ik wil gewoon naast mijn lief zitten terwijl we met 10 uur naar Costa Rica vliegen, terwijl we op vakantie gaan. Maar ik kon er dus helemaal niks aan doen. En hij vloog, op de terugweg zou hij naar, waar was het ook weer, New York vliegen en ik zou terug naar Nederland vliegen. Dus die boekingen die waren uit elkaar. Dan snap ik dat ze die stoelen gaan verzetten. Maar goed, die hadden we dus aan elkaar gekoppeld. En steeds bleven ze maar die stoelen verzetten. Iedere keer was er wat met die stoelen.

Jeanine Hofs [00:02:28]:
En ik dus de dag ervoor gewoon al 2, 3 uur aan het appen, aan het bellen en ik kreeg het niet voor record. Ik kon er niks aan doen. En Babak zei uiteindelijk, oké, dan zitten we in het vliegtuig maar gewoon op een andere stoel, ergens anders. En dan kijken we wel. Waarschijnlijk gaan er wel mensen willen schuiven. Nou, oké, ik heb weer rustig. De dag ervoor, echt één dag voor we vertrokken, krijgt Babak een mail met een hele mooie aanbieding voor een upgrade naar de businessclass. Ja, nou dat staat al nou bijna eeuwen op mijn lijstje. Ja, daar wil ik zeker als we zo’n goede aanbieding krijgen. Dus ja, daar wil ik wel ja tegen zeggen. Hij zei ja, leuk, maar de link doet het niet, dus jij weet waar je moet zijn, kan je weer even gaan bellen. Dus ik weer bellen. Ik appen, ik bellen en ik kreeg een dame aan de telefoon,

Jeanine Hofs [00:03:14]:
die wilde wel meewerken en die zei, nou, ik kan het niet voor je veranderen dat moet je echt zelf doen en als de link het niet doet dan probeer even via de site als je dan daar klikt en daar en daar kan je in checken eigenlijk en dan krijg je alsnog die aanbieding te zien. Nou goed, ik gedaan, mijn ticket ingevoerd en het lukte inderdaad. Ik kreeg Voor een fantastische aanbieding kreeg ik dus die businessclass stoel. Ik heb betaald, helemaal happy. Ik ga naar de ticket van Babak. Aanbieding weg.

Jeanine Hofs [00:03:42]:
Aanbieding weg. Zat ik dus met mijn billen in de businessclass. En hij zat dus gewoon achterin het vliegtuig en ik kreeg het niet meer gewijzigd. Ik heb weer bellen, ik heb weer appen. Nou, ik denk dat ik wel 35 mensen bij de KLM gesproken heb. Nee mevrouw, ja heel vervelend, kunt u ook niks aan doen, maar wij kunnen er ook niks aan doen. Ja, maar als jullie het dan niet veranderd kunnen krijgen, hoe moet ik het dan veranderd krijgen? Nou, ik was helemaal helemaal geïrriteerd, want ja, dat kan echt niet, hè? Ik in de businessclass en hij achterin. Nou goed, ik was dus Nou, not amused is lichtelijk uitgedrukt.

Jeanine Hofs [00:04:19]:
En Babak zei: Jeanine ga nou maar lekker in die businessclass zitten. Als het zo is, dan is het zo. Dit heb je verdiend. Dit gun ik jou. Ik vlieg wel vaker business, dus ga jij daar gewoon lekker zitten. Hou nou op. Maak jezelf gewoon weer rustig en blij! Dit wilde je toch? Nou goed, ik was not amused in ieder geval. En ik kreeg het niet veranderd, want zij konden niet in die tickets. Dat zou alleen maar de mensen kunnen bij de Bali op Schiphol. Ja, Eindhoven-Schiphol, daar kan ik niet even zo naartoe rijden. Plus, ik zou nog helemaal niet kunnen inchecken. Maar goed, dus ik heb weer gekalmeerd. Wij naar Schiphol. En uiteindelijk staan we daar en Babak laat zijn tickets zien en die zegt… Ik had een aanbieding ook gekregen, maar de link doet het niet. Kunt u hem misschien doorlinken?”

Jeanine Hofs [00:05:06]:
En zij kijkt ernaar en ze zegt, ja hoor, ik kan nog de link gebruiken, want er zijn nog twee stoelen in de business vrij. Eentje naast mevrouw. Dus daar zaten we. Pontificaal in de businessclass had ik me helemaal niet zo druk hoeven maken. Want het was achteraf gezien toch allemaal goed gekomen zonder mijn inmenging. Nou ja, met een klein beetje inmenging misschien dan van ons, want we hadden wel die tickets aan elkaar gekoppeld, dus we hadden er wel wat invloed op gehad. Maar al die stress was gewoon absoluut niet nodig geweest.

Jeanine Hofs [00:05:42]:
En zo kwam ik dus aan in Costa Rica. Totaal relaxed, kan ik je wel zeggen. En eigenlijk wou ik niet eens uit het vliegtuig. Ik vond het echt wat. Ik vond het heerlijk. Ik dacht gewoon, oh, hoe lang mag ik nog? Ik was net zo’n klein kind. Oh, baba, kijk eens! Ik krijg gewoon een echt glas! Ja, ja, Jeanine, heb ik ook. Ik heb ook echt een doel, helemaal hier, echte glazen. Oh, baba, ik heb je nou gezien! Ik heb een toilettasje met spulletjes erin. Ja, Jeanine, heb ik ook. We hebben ook een menukaart en ik kan gewoon uit drie gangen kiezen en steeds twee of drie gerechten en dan niet zomaar, maar gewoon echt lekkere dingen. Ja, ja, heb ik ook gezien. En we hebben de Wijnkaart. Voor mij natuurlijk helemaal niet nodig, want ik ga goed de hele reis op groene thee. Maar voor Babak een uitkomst. Oh, Babak, ze komen gewoon met een tafelkleedje aan. Dan komen ze over mijn tafel zitten. Ja, ja, dat doen ze iedere keer. Dus iedere keer. En ik zag Babak ook echt zo kijken. Zo leuk om met zo’n kleuter op pad te gaan. Oh kijk eens, Babak, deze stoel kan echt helemaal in de lichtstand. Ja, dat weet ik. En kan ook op mijn zij liggen.

Jeanine Hofs [00:06:39]:
Nou, ik zag me echt kijken van nou, echt dit alleen al is een hele ervaring om naast zo’n blij ei te zitten. Nou, je snapt het wel, hè. Ik heb dus gewoon de hele reis, die dikke tien uur, met zo’n dikke, vette smile op mijn gezicht gezeten. En ik vond het zo heerlijk. Het stond al jaren op mijn dromenlijstje en nu had ik het gewoon voor elkaar. En ik kan je zeggen, ik ben voorgoed verpest. Ja, echt. Ik ben echt voorgoed verpest. Dit is een ervaring, daar heb ik iets voor over. Ik heb het er voor over om langer te sparen. Ik heb het er voor over om langer niet te gaan, zodat ik het bij elkaar spaar om het dus wel te kunnen doen.

Jeanine Hofs [00:07:19]:
Voor iedereen is het natuurlijk anders. Wat vind je belangrijk? Maar als je het aan mij vraagt? Dit is voluit leven. Dit is de handrem eraf. Dit is een van die ervaringen die ik mezelf gewoon heel erg gun. Maar goed, zo kwam ik dus aan in Costa Rica. En Costa Rica is een fantastisch land. Het is goed georganiseerd. Het is heel erg schoon. Super vriendelijke en relaxte mensen ook vooral. De meeste mensen dan. Eerst echt een heerlijke, relaxte vibe. En toch zijn ze niet lui. En niet zo van zoemend op een matje komt het wel naar me toe. Het is goed georganiseerd, maar toch relaxed. En het voelde echt heerlijk. En langzaam zeker begon ik steeds meer die vibes te voelen waar ik behoefte aan had. Aan actief zijn, maar wel relaxed. Aan creëren, Maar wel met gemak. Moeiteloos, zou ik haast zeggen. En als het teveel moeite gaat kosten, dat ik het dan kan loslaten. In overgave kan gaan. Want dat is wat ik hier, wat ik daar, zo duidelijk voelde. Ik voelde ook heel duidelijk het eb en het vloed, de vloed, van mijn eigen flow. En ik voelde ook dat die peak flow als vanzelf moet ontstaan. Die kun je niet forceren. Die kun je wel voeden, maar die kun je niet forceren, want dan gaat de flow behoorlijk blokkeren. En ik voelde het zo duidelijk. En ik dacht, yes, dit gaat mijn boord voor 2023 worden. Overgave.

Jeanine Hofs [00:09:00]:
En ik ben het ook meteen gaan toepassen. Zo hadden we een aantal wensen voor onze vakantie. We wilden bijvoorbeeld relaxed reizen. Dus niet alleen van plaats naar plaats reizen. Dat je constant met die koffer aan het sjouwen bent, in- en uit aan het pakken. Maar we bleven dus steeds vier tot vijf dagen op een locatie. En vanuit daar gingen we dan dingen doen, ondernemen, of niet. Net waar we zin in hadden. Dus we zaten in Liberia, dat is een beetje in het binnenland, en daar zijn we best wel actief geweest. Dan heb ik voor het eerst bijvoorbeeld paard gereden, ja. Ik heb ook voor het eerst geziplined. Tokkelen noemden ze dat, geloof ik, in Nederland. Maar geziplined. En wat blijkt nou?

Jeanine Hofs [00:09:40]:
Ik heb hem geen hoogtevrees. Het was gewoon heel erg cool. Alleen op z’n kop hangend, heb ik dus ook gedaan, Superman pose heb ik gedaan, op z’n kop hangend, nou dat vond ik toch wel behoorlijk oncomfortabel. Maar verder heb ik mijn comfortzone weer echt kunnen stretchen, maar wel op een relaxte manier. Dan gingen we de Tamarindo aan het strand en eigenlijk hebben we daar heel veel niks gedaan. Ook wel eens lekker. En vanuit daar gingen we door naar La Fortuna. En daar waren we weer heel actief. We wilden de vulkaan zien. Nou, check. Babak had een fantastisch resort geboekt waarin we vanuit ons eigen terrasje en de kamer met zo’n glazen pui gewoon zo recht op de vulkaan keken. Als die zichtbaar was, als er geen wolken omheen hingen. We wilden luiaards zien, want dat is Costa Rica ook wel een beetje onbekend.

Jeanine Hofs [00:10:35]:
Nou, check, want die hadden we gezien in een tour, zijn we op pad gegaan. En toen bleek dat mijn ogen bijvoorbeeld ook niet zo heel erg fantastisch meer waren. Dan zat er zo’n lay-out in de boom en heel die groep naar boven kijkt. Oh Ja, mooi, mooi. En ik dacht, waar dan, waar dan? En dan zei hij, daar, kijk dan! En dan wees hij met zijn vinger omhoog naar één van die bomen. En ik dacht, ja, daar! Ja, gewoon daar! Gewoon met vinger volgen. En dan zag ik het gewoon niet, hè. In dat soort web van bladeren allemaal zat dan zo’n luie aard. En al die mensen zagen hem behalve, kijk heeft ook een jong bij zich.

Jeanine Hofs [00:11:06]:
En hij beweegt nou zijn kop. Welke boom jongens! Dus ik kreeg op een gegeven moment een beetje de naam. En als je niet inziet niet zo heel veel meer. En inderdaad ik zag dat die diepte en die nuances in die donkere bomen niet meer zo goed. Dus daarna gingen we op kikkertjestocht. We gingen een nightwalk doen. Nou, vond ik ook al buiten mijn comfortzone, want je loopt daar in het pikken donker achter zo’n gids aan, die een beetje oppast dat jij nu ondertussen op de meest giftige slang, dodelijke slang in het land trapt. En zit dan met zo’n flashlight die het helemaal niet zo goed doet als die van de, weet ik, rood smurf die voorop loopt, laat maar zeggen. Ik ondertussen heel bang dat er van die spinnen boven in die bomen zaten die dan zo plotseling naar beneden vallen in je kraag ofzo. Nou, ik had al van alles verzonnen. Maar goed, dus, check. Ik wilde die comfortzone een beetje rekken, dus we gingen op nachttour. Nou, om een uur of zes, zeven als het donker was. Maar goed, kikkertjes kijken, slangen zien. Hebben we ook allemaal gezien.

Jeanine Hofs [00:12:09]:
Verschillende kleuren kikkertjes, allerlei spinnen waar ik me dan niet zo heel erg dicht bij heb begeven. Slangen hebben we gezien. Hebben we nog meer gezien? Wat wilden we nog meer zien? Hummingbirds! Hebben we ook nog gezien van die kolibries. Die hadden we in onze eigen tuin. Echt fantastisch. Allerlei kleurtjes kolibries. En nog veel meer vogels. Mooie gekleurde vogels die we dan in de parken zagen. Of ja, die parken, die natuurparken. Vaak zijn ze privately owned. En zie je natuurlijk van alles fantastische kleuren.

Jeanine Hofs [00:12:39]:
Maar ook in onze eigen tuin waar we ze dan stukjes fruit voerden bijvoorbeeld, en dan kwamen ze daar op af. Maar wat we dus nog wilden zien, was een toekan. Ik weet dat ze ook toekans hebben in Costa Rica en die wilden we nog zien en die hadden we dus nog niet gezien. Daar hadden we het al de hele tijd over. En die hadden we ook nog niet gezien. Nou, voor mij was het dus niet gek, want ik had dus die naam… Nou, Janine ziet het niet Al te best meer. Maar ook op die tours en ook met die gidsen hadden we dus nog geen toekomst gezien. We hebben hem wel een keer gehoord. Toen zei de gids, kijk daar zit ergens een toekomst, dat geluid kun je horen. Maar we hadden hem dus nog niet gezien. En op die laatste dag dacht ik dus, oké Janine, overgaven. Dat had ik ondertussen uitgevonden, dat wordt het woord. Dus overgaven. En we hebben er van alles aan gedaan om die toekomst te zien.

Jeanine Hofs [00:13:24]:
We hebben verschillende tours geboekt, we hebben echt ons best daarvoor gedaan, maar nu is het goed. Het is wat het is. En dan gaan we hier die toekomst misschien wel zien of misschien ook niet. Ik heb vertrouwen dat we hem wel ergens een keer gaan zien. Ook al is dat ergens anders. Overgave. Dus we besloten die middag om niks meer te gaan doen. Die laatste middag in La Fortuna in ons fantastische huisje op de veranda. Helemaal voor onszelf, met al die bloemen en al die vogeltjes en het uitzicht op die fantastische vulkaan. We zaten lekker relaxed daar op het terrasje, ik met een bakje thee en Babak met een drankje en de vogeltjes bij ons op het terras.

Jeanine Hofs [00:14:03]:
En ineens zie ik door de lucht een vogel gaan. En je ziet dat dan heel klein, zo’n 2-3 centimeter. En ik dacht, die heeft een grote snavel. En in één keer besefte ik dat ze toe kan, dat ze toe kan. Dus ik, mijn telefoon gepakt, op filmen gezet, ik naar die boom toe geslopen, Babak naast mij, hij zei, waar, waar, waar dan? Hoe kan het nou dat jij hem wel ziet? Want ik had natuurlijk die naam. En ja hoor, daar zat hij, gewoon heen en weer, hoppend, in de boom, in onze eigen boom, een toekan. En die wilden we zo graag zien en hij zat gewoon daar in onze eigen boom. En het was zo’n magisch moment. Je zult zeggen misschien Janine, een vogel, een toekan, maar gewoon het geheel. Daar waren we gewoon naar opgebouwd. Dat wilde we heel graag. En nu zat die gewoon in onze eigen boom. En het was zo’n magisch moment. En dat was echt een mooi voorbeeld moment. Weer zo’n mooi voorbeeld moment van overgave en we hebben er ook echt van genoten.

Jeanine Hofs [00:15:04]:
En dat was voor mij echt een signaal. Vertrouw op je pad. Vertrouw op je intuïtie. Laat je innerlijk weet je leiden. Ga in moeiteloze actie en geef je over. En dan kun je magie verwachten. En nou weet ik het gewoon zeker. Daar ga ik in 2023 mee aan de slag. Daar ga ik me mee bezighouden. Daar ga ik meer op letten. Want ik zal heus nog wel een keer terugvallen in stress, in druk maken, in veel te veel willen controleren. Maar ik ga mezelf hierin trainen. En Ik wil ook hier meer ervaring in krijgen. Ik wil hier meer vertrouwen in krijgen. Meer en meer. En ja hoor, ik werd ook al meteen getest. Want, einde vakantie, de terugweg kwam eraan. Nou had ik sowieso verwacht dat ik dus weer Business Class terug kon vliegen. Maar nee, grote teleurstelling, er kwam geen aanbod. Potverdorie, hij zat dus blijkbaar vol. En ik vloog alleen terug, want Babak ging naar New York en ik zou dus, ik ben twee dagen lang daar gebleven, ik zou dus daarna terug naar Amsterdam vliegen. En ze hadden mijn stoel weer verzet. En Babak had hem dus weer teruggezet naar de oorspronkelijke stoel, 10G. En ik zei, maar ze hebben hem niet voor niks verzet. Meestal doen ze dat als er een baby komt te zitten. Want je hebt dan zo’n wandje, dan kunnen ze zo’n kribje, zo’n wiegje aan vastschroeven.

Jeanine Hofs [00:16:36]:
Nee hoor, zei Babak, dat doen ze niet. En hou maar gewoon die stoel aan. Nou, wat denk je dat er gebeurt? Precies. Ja hoor. Naast mij, echt naast mij, kwam een vrouw met een baby te zitten. Ik denk dat het babytje, nou ik denk een jaar, ik heb niet zo heel veel verstand van, maar ik denk een jaar oud was. En ik dacht, oh nee, iedereen snapt wat er gaat gebeuren als je tien uur in de vlucht zit en er zit een baby naast jou. Nee, och, iedereen weet wat er gaat gebeuren. Dus ik was al achterom aan het kijken en er waren heel veel stoelen vrij, want het vliegtuig was lang niet vol. Dus ik dacht, zal ik gaan vragen of ik kan verhuizen? Zal ik aan die stewardess vragen, mag ik een andere stoel? Ja, iedereen weet wat er gaat gebeuren met zo’n baby aan boord.

Jeanine Hofs [00:17:16]:
En toen dacht ik, nee ik heb mezelf beloofd om te gaan vertrouwen op mezelf, om te gaan vertrouwen op overgraven. Kijk, als ik hier blijf zitten kan er niemand met de stoel naar achter, want ik zit tegen de wand. Dus op zich is dat gewoon een hartstikke fijne stoel. Dus ik blijf zitten en we gaan kijken wat er gebeurt. En wat denk je? Tijdens de hele vlucht heeft het babytje geen kik gegeven. Helemaal niet. Ik heb gewoon heerlijk gezeten, ik heb heerlijk geslapen, we hadden zo veel vriendelijke mensen en alleen toen ik wakker werd hoorde ik op een gegeven moment naast mijn broer wat ze dat aan het doen.

Jeanine Hofs [00:17:53]:
Maar verder had ze gewoon heel lief doorgeslapen, geen kik gegeven, was gewoon lekker aan het spelen, was gewoon een happy baby. Dus nou jongens, als dit geen test was en als je mij een beetje beter kent, dan weet je dat dit voor mij echt een test is, nou dan vind ik dat ik geslaagd ben hoor. Dus overgaven, dat is mijn woord en ook mijn motto voor 2023.

Jeanine Hofs [00:18:19]:
Betekent dit nou dat ik nu net als zo’n hondje op mijn rug ga liggen, pootjes omhoog en dan ga afwachten wat de buitenwereld met mij van plan is? Dus alleen maar gaan reageren? Nou nee, want ik geloof erin dat het leven maakbaar is. Maar het is wel een co-creatie, waarin jij je eigen aandeel hebt. Als bewegend, voelend, denkend mens in deze echte fysieke wereld, heb je een bepaalde taak. Het universum schept dingen die weer dingen scheppen. En jij bent een dingen-scheppend wezen. En als het niet de bedoeling was dat jij actief zou co-creëren, dan had je wel een heel ander soort lichaam gehad. Dan was je een heel ander soort wezen geweest.

Jeanine Hofs [00:19:09]:
Kijk maar, als je in leven wilt blijven als mens, moet je ook eten en drinken op z’n tijd. Dat moet je echt zelf doen. Daar stop je ook niet mee, omdat je alles passief naar je toe laat komen. En dan kun je natuurlijk zeggen, ja, nou, er zijn mensen die van de zon leven. Nou, ik weet niet of jij ze kent, maar ik ken één iemand die één iemand kent. Laat ik het zo zeggen. Maar ik ken er niet zo heel veel. Dus je moet toch ook zelf dingen doen om je lichaam in leven te houden. Of, nou stel je wilt ook op vakantie, dan zul je toch die reis moeten boeken.

Jeanine Hofs [00:19:40]:
En je kunt zeggen, nou, dat laat ik op me afkomen. Ik trek dat zoemend op mijn matje wel aan, maar je zult toch zelf in het vliegtuig moeten stappen, op de fiets moeten stappen, in de auto of in de bus moeten stappen. Of misschien zeg jij wel van, nou nee, dat moet dan ook vanzelf naar mij toekomen. Ja, misschien komt er iemand naar je toe die je dan uitnodigt, maar dan zul je toch ook weer echt je koffer moeten inpakken zelf. En dan kun je weer zeggen, ja oké, maar misschien komt mijn moeder dat wel voor mij doen. Dat komt dan op mij af. Maar snap je, zo kun je iedere keer wel een reden vinden waarom jij niet in actie zou moeten gaan. Maar de werkelijkheid is, het is co-creatie en je zult er ook zelf iets aan moeten doen.

Jeanine Hofs [00:20:24]:
En ook zeker als je in actie komt en als je mee beweegt, zul je ook veel sneller tot blije, fijne resultaten komen. En zo gaat het ook met je werk of met je bedrijf. Wil jij die promotie, dan zul je ervoor moeten werken. Je kunt niet passief achterover gaan leunen en alles maar laten gebeuren. Zo werkt het gewoon niet. Ben je ondernemer, wil je meer klanten, dan

Jeanine Hofs [00:20:48]:
zul je moeten zorgen dat je zichtbaar bent. Want als jij alleen maar binnen in huis blijft, als jij je verstopt, nergens live of online je gezicht laat zien, dan blokkeer je die mogelijkheid voor je mensen om jou te vinden. En dan kan het universum toveren, maar dan kunnen jouw mensen jou ook niet toevallig vinden. Want je bent niet vindbaar. Het is dus een co-creatie, waarin je zelf wel actief moet deelnemen. Overgaven betekent dus niet op je rug gaan liggen met je pootjes omhoog, zoals die hondjes dat doen, maar deelnemen in de co-creatie zonder de boel te willen blokkeren of te doen blokkeren door te veel willen controleren.

Jeanine Hofs [00:21:44]:
Daar zit het verschil. Nou, triggert mijn verhaal, mijn motto jou nou ook? Dan geef ik je nog drie tips om deze week bezig te gaan met leven en werken vanuit overgaven. Overgaven betekent ook acceptatie van dingen waar je geen invloed op hebt. Kijk, ik kon ik kon gaan bellen voor die stoelen, Ik kon appen, ik kon nog een keer bellen, maar uiteindelijk konden zij van de KLM me niet helpen. Het enige wat ze konden doen is zeggen dat de mensen bij de Bali me dus zouden kunnen helpen. Dus ik heb echt vreselijk mijn best gedaan.

Jeanine Hofs [00:22:13]:
Ik heb er heel veel tijd in gestoken. Ik heb alle oplossingen geprobeerd. Ik heb van alles gedaan om dat te bereiken, maar het lukte me niet. Laat het dan gaan. Wees daar deze week eens bewust van. Waar heb je wel invloed op? En wat moet je daarvoor doen? Wat moet je daar ook voor opofferen? Je eigen tijd bijvoorbeeld, of je sanity, of je grenzen. Weeg dat eens af. En beslist dan eens wanneer je iets los gaat laten. Wanneer je de situatie gaat accepteren zoals die nu is. Wanneer je dus in overgave gaat. Let eens goed op jezelf en vang jezelf ook eens wanneer je bezig bent om dingen te willen controleren, te willen sturen en neem dan eens afstand. Neem dan eens even pauze. En voel dan ook eens, in je lichaam. Voel eens vanuit welke emotie of vanuit welk gevoel je dit doet. Vaak is dat vanuit angst, vanuit onzekerheid. Meestal niet vanuit blijheid.

Jeanine Hofs [00:23:25]:
Dit soort gedrag komt meestal niet vanuit van ik ben zo blij, ik vind het zo leuk wat ik kan doen, maar ik ga het nog meer controleren. Het komt meestal niet vanuit plezier. Het komt meestal niet omdat we zo lekker gaan, omdat we zo lekker in

flow zitten. Let daar maar eens op. Want daar zit de crux. Als je vanuit die lage energiefrequentie aan het oversturen bent, ja dan kan ik

Jeanine Hofs [00:23:43]:
je wel vertellen dat het gewoon een slecht idee is. Want dit gaat nooit heel vervullende resultaten oplopen. Je gaat nooit heel satisfying, succesvol zijn. En het gaat ook nog eens heel veel kruim kosten. Dus duik dan eens in je lichaam en voel waar dat vandaan komt. Voel dat gevoel. Voel wat het

Jeanine Hofs [00:24:07]:
is en waar het ook zit. En laat het er dan gewoon even zijn. Doorvoel het maar. En geef je maar over aan het feit eigenlijk dat het zo is. En trek het dan eens wat groter. Zoem iets uit. Daarmee schep je ruimte. Bekijk het dan eens met andere ogen, vanuit een andere kant, holistisch. Maak het maar groter en breng er wat nieuwsgierigheid in. En stel jezelf eens andere vragen, betere vragen. En kijk dan eens wat er ontstaat. Want dan kom je weer terug in flow. Want daar was je echt helemaal uit. Je hoeft niet alles te controleren, te besturen, te beheersen. Je hoeft ook niet alles te weten om toch heel veel succes te boeken. Om toch op alle vlakken in je leven voluit te leven. Laat je maar eens meenemen door die stroming, door die flow en leer dan om daarop actief te zijn. Als Een surfer op een golf. Want overgave heeft alles te maken met flow. Het betekent dus niet dat je je als een dode vis laat meesleuren door de stroming, maar dat je als een surfer actief op die golf je rit maakt. Voel je dat verschil? Liefde heeft er ook alles mee te maken. Kan jij van jezelf houden op het moment dat je die controle, die oversturing loslaat? En dat je die overgave toelaat? Kan je dan van jezelf houden? Kan je van jezelf houden in die ruimte die dan ontstaat? Kan je zelfs van dat moment gaan houden? En dat kun je trainen.

Jeanine Hofs [00:26:01]:
En dat zou ik ook zeker gaan doen als ik jou was. Liefde is zo’n krachtige energiefrequentie. Die brengt je meteen in je flow. Op jouw pad. En denk je nu, ja maar Janine, Hoe dan? Hoe dan? Laat mij je dan helpen. Ik kan je dit allemaal leren, zodat jij ook voluit kan gaan leven, zonder die handrem erop. Sterker nog, ik ga binnenkort weer een masterclass geven, precies hierover. Over voluit leven. In de liefde. In je werk. In je sociale leven. Als het gaat om me-time. Zou jij ook voluit willen leven? Op alle vlakken in je leven? Voluit jezelf willen zijn? Voluit je eigen ruimte willen innemen? Voluit gaan voor waar jij dolgelukkig van wordt, privé en in werk, zodat je je heerlijk kunt gaan wentelen in overvloed, in blis en in geluk, houd dan je mail even in de gaten, want dan krijg je binnenkort een uitnodiging van mij. Sta je nou nog niet op mijn e-maillijst, stuur me dan even een berichtje. Dan zorg ik ervoor dat dat goed komt. Want het wordt weer echt een super gave masterclass. En die gaat heten, waarschijnlijk, want ik ben nog aan het samenstellen, die gaat heten van de handrem af. Dus als jij dat ook wilt, wil jij ook die handrem eraf, wil jij voluit leven, hou dan even je mail in de gaten de komende tijd. Oké, derde tip. Ik kwam een mooie quote tegen en die zegt, wel in het Engels, show up to what shows up. Show up to what shows up. En ik kan het niet lekker in Nederlands vertalen. Mocht jij dat nou wel kunnen, laat het me even weten, want ik vind hem echt zo mooi, maar in Nederlands krijg ik het gewoon niet lekker vertaald. Nou, meedrijven als een dode vis is dus niet de manier om dat te komen. Dat is niet optimaal gebruik maken van je flow. Dat is niet wat ik bedoel met overgaven. Alles willen controleren is weer het andere uiterste. Je beste energie gebruiken om dingen te plannen, te voorspellen en

Jeanine Hofs [00:28:20]:
te voorkomen, die helemaal niet te plannen, te voorspellen of te voorkomen zijn, is helemaal niet zo’n goed idee. Maar wat dan wel? Wees als een surfer. Kijk en voel wanneer die juiste golf eraan komt. En ga daarop dan mee bewegen. En je zult je balans moeten houden, je zult een beetje moeten sturen, je zult dus actief moeten zijn, maar verder laat je je dragen door die golf.

Jeanine Hofs [00:28:49]:
En dat bedoelen ze dus met show up. Kom in actie, do what shows up. Met wat er opkomt in je leven. Hoe herken je nou een goede golf? Sowieso veel oefenen, want veel oefenen maakt dat je ze makkelijker gaat herkennen. Oefenen maakt ook dat je ze beter kunt besurfen. Let ook op toevalligheden, Want daar zit altijd heel veel informatie. Let op de signalen die je krijgt om je heen. Kijk ook eens wat je nieuwsgierig maakt. Daar zit ook altijd zo’n mooie informatie. Waar krijg je nou bubbels van? Waar word je nou blij van? Leer eens om daar beter op te letten. En neem daar dan actie op. En dan zul je stap voor stap verder komen. Want steeds na die ene golf, zul je weer de volgende zien. En pas ook alleen na die golf. Let op die cues en blijf in actie. Surf die golven en laat je meevoeren op jouw flow. Je zal het magic gaan ervaren. Nou, Ik hoop dat ik je in deze aflevering weer heb kunnen inspireren. Ook al ging het veel over mijn vakantie. Laat me

Jeanine Hofs [00:30:10]:
ook even weten wat je ervan vond. Dat vind ik altijd leuk. Weet ik ook of ik wat vaker iets van mezelf zo kan delen. Of dat jullie zeggen, nou doe maar gewoon 10 tips. Dat vinden we veel fijner. Oh, en heb jij misschien een ander motto of een ander woord voor 2023? Laat me dat ook eens weten, daar ben ik ook heel nieuwsgierig naar. Voor nu wens ik je nog een fijne dag, misschien wel een fijne avond of een fijne nacht wilt rusten dan alvast. En ik hoop dat je er de volgende keer weer bij bent.

Jeanine Hofs [00:30:38]:
Tot de volgende keer! Ik hoop dat ik je weer heb kunnen inspireren en motiveren. En als dat zo is, zou

Jeanine Hofs [00:30:45]:
ik het heel tof vinden als je deze Master Your Energy podcast zou willen delen. Bijvoorbeeld door een screenshot te maken en die te delen op social media. Waar je me ook heel erg blij mee maakt is een waardering en een review. Bijvoorbeeld in iTunes, Apple Podcasts of in Google. En hoe meer sterren, hoe meer bubbels. Oh, en abonneer je dan

Jeanine Hofs [00:31:06]:
ook meteen even op dit kanaal of ga me volgen

Jeanine Hofs [00:31:08]:
op Spotify, dan mis je nooit meer een aflevering.