Eén van de meest gestelde vragen in mijn werk is: “Jeanine, hoe weet ik nou of iets wijsheid is vanuit mijn intuïtie, of angst die spreekt?”.

En dat is inderdaad ook een lastige.
Ik heb er zelf ook heel lang over gedaan voordat ik wist wat wat was.

Kijk, alles is energie. Dus ook de informatie vanuit je innerlijk weten, je intuïtie. En energie toont zich bij iedereen (mogelijk) op een andere manier.

Zo zijn er mensen die de informatie vanuit hun intuïtie voelen in hun lichaam, of letterlijk horen, of zien. Of, zoals bij mij, gewoon weten. Vaak is het ook een combinatie van deze dingen.

Zo krijg je misschien buikpijn als teken. Of kippevel. Of je voelt ineens rust bij een keuze die op papier helemaal niet logisch lijkt. Of je hoort een korte zin in je hoofd, ziet een beeld voor je of weet plotseling wie je moet bellen.

Maar je kunt ook buikpijn krijgen vanuit stress of angst.

Dus wat is dan de boodschap achter het signaal?

Oefenen, oefenen en oefenen is hierop mijn antwoord.
Door veel te oefenen en constant heel bewust te observeren hoe je reageert en wat de uitkomst daar dan later van is, kun je conclusies gaan trekken.

Als jij 10x achter elkaar een rozengeur ruikt steeds wanneer je de ideale klant aan de telefoon hebt, dan kun je er rustig op gaan vertrouwen dat wanneer jij iemand aan de lijn hebt en je ruikt die rozengeur, dat dat een ideale klant is.

Stel je voelde steeds een lichte spanning in je keel wanneer je op het punt stond ergens ja tegen te zeggen, terwijl je eigenlijk nog niet helemaal overtuigd was. En stel dat je die keren dat je toch ja zei, achteraf merkte dat het je meer energie kostte dan je wilde geven. Dan is die spanning in je keel een betrouwbaar signaal van ‘nee’, of van ‘nog niet’.

Nog één voorbeeld:

Stel er schiet regelmatig spontaan een naam in je hoofd. En wanneer je contact met die persoon opneemt merk je dat er een goede reden was voor het contact, dat jullie iets uit te wisselen hadden. Dan mag je daar voortaan dus beter naar luisteren en kan je gerust een bericht sturen wanneer een naam steeds in je hoofd opplopt.

Het zijn dus vaak hele subtiele signalen, die je alleen maar herkent als je er echt aandacht aan geeft. En ook bewust observeert en registreert wat er gebeurt.

Maar wanneer is het nou angst?

Het is dus geen wiskunde maar ik kan er wel een paar dingen over zeggen:

De signalen die de angst je geeft zijn vaak dringend, hard en herhalend. Best wel logisch als je bedenkt dat angst een fight-flight-freeze reactie geeft en het lichaam in staat van verhoogde alertheid brengt.

Angst wil zekerheid. En wel nu. Je hoofd blijft dezelfde scenario’s afdraaien, ook al heb je ze al honderd keer in gedachten bekeken. Je voelt de drang om nu dat bericht te versturen, nu die afspraak af te zeggen of meteen dat besluit te nemen. Het is een heel urgent gevoel.

In je lichaam voel je dat vaak bovenin omdat de yange energie gaat stijgen. Je adem gaat hoger zitten, je borst voelt strak aan, je schouders spannen zich aan of je keel voelt dicht geknepen.

Allemaal gevoelens en heel overtuigende gevoelens, waardoor je kan denken dat je intuïtie je waarschuwt.

Maar intuïtie toont zich niet schreeuwerig en urgent.
Eerder fluisterend stil.

Bij mij is het vaak een flits van weten. Een gedachte, een inzicht of een stukje informatie dat heel even door me heen gaat. En als ik er geen aandacht aan geef, dan is het ook zo weer weg. Heel vluchtig dus en ik moet er echt op letten. De info gaat dan gepaard met een gevoel van rust en veiligheid in mijn lichaam. Alsof iets in mij al weet wat klopt, terwijl mijn hoofd de informatie nog aan het verwerken is.

Want dat is het vaak; we willen vanuit ons hoofd graag een onderbouwing van drie kantjes, liefst met grafieken erbij. Maar zo werkt het niet met intuïtie.

Wat ik ook heb gemerkt is dat wanneer ik vaker reageer op de informatie vanuit mijn innerlijk weten, dat ze ik dan vaker signalen krijg en ook duidelijker. Dus dan kom ik weer terug op mijn eerdere advies: oefenen, oefenen en oefenen.

Leer om aandacht te geven aan de vluchtige gedachten of indrukken die je krijgt. En toets dan of het gevoel erbij eerder aansluit bij angst (dwingend, hard, yange energie die stijgt) of bij intuïtie (rustig, vluchtig, zacht, yinne energie die je geaard doet voelen).

En handel daar ook naar. Begin met de kleine opdrachten zoals ‘zet dat kopje even weg’ of ‘ga nu die mail sturen’. Zo kun je je vertrouwen in je eigen wijsheid gaan opbouwen.

Mijn laatste advies is om jezelf ook te trainen in stilte en rust. Als je hoofd de hele dag aanstaat, krijgt zo’n vluchtig inzicht nauwelijks de kans om bij je binnen te komen. Het is alsof iemand je iets influistert terwijl jij midden op een drukke markt staat.

En in een constant gespannen systeem kun je heel moeilijk het verschil voelen tussen alle signalen die je lichaam je geeft. Dus train jezelf zodat je de juiste omstandigheid creëert voor je intuïtie om te spreken.

En daarvoor hoef je heus niet iedere dag uren te mediteren 😏

Begin maar eens door 5 minuten per dag even te zitten met jezelf. Zonder afleiding, zonder telefoon, podcast of muziekje. Gewoon even zitten en luisteren. Observeren. En je zult merken dat hoe vaker je dit doet, hoe beter je leert herkennen wat er allemaal gebeurt in je lichaam en in je hoofd.

Ik hoop dat ik je weer heb kunnen inspireren!

Master your energy, master your life.

Jeanine